


















تربیت کودک پیش دبستانی
مراحل ابتدایى زندگى كودك، بس اهمیت دارد و چون مستقیما در او نباید نفوذ و تصرف كرد و باید او خود به گزینش و انتخاب شایسته پردازد؛ لذا باید محیط او را مساعد و آماده ساخت. (یعنى: محیطى پر از نشاط، خوشرویى، اعتماد، صداقت، جوشش و همكارى باشد؛ دیدنىهاى خوب، مددیار آموزش و پرورش كودك شود؛ مثلا: همچنان كه عصبانیت مادر قبل از تولد فرزند، بر نیروى حیاتى او لطمه مىزند و او را عصبى مىكند، قطعا به هنگامى كه فرزند با چشم و گوش، در برابر عصبانیتهاست، شدیدتر اثر مىگیرد و به همین قیاس، از صفا و آرامش دامان مادر نیز اثرهاى نیكو برداشت خواهد كرد

اسلام میل به فرزندیابى را ستوده است و قطعا بىتأثیر در ایجاد نشاط مادر، در ایام باردارى و پس از آن نخواهد بود و بعد به دوست داشتن فرزند ترغیب كرده است كه این امر هم، عامل دیگرى براى نشاط خانواده، خواهد بود.
بهداشت ایام باردارى تا زایمان را تأكید مىكند؛ كه در سلامت جسمى فرزند مؤثر است و پس از آن نیز ضامن سلامت او خواهد بود. نیز گوید كه: كودك را باید گرامى داشت و به اصطلاح، داخل آدم شمرد و آنچه مایهى ناگوار آمدن اوست، نباید كرد (گرچه بعدها اگر احساس شد كه حال فرماندهى مىخواهد پیدا كند، نیز، باید پیش گرفت و این دقایق را چشم و احساس تیز و نافذ مادر و مربى تواند دریافت).
اسلام مراحل پرورشى را چنین قرار مىدهد:
مرحلهى اول - 2 ماهگى تا 6 یا 7 سالگى.
مرحلهى دوم - 7 تا 12 یا 14 سالگى.
مرحلهى سوم - 14 تا 21 سالگى.
(و در اینجا مراحل، همه جا وظیفهى مهم تربیتى با مربیان است و كودك غالبا بهرهبردارى مىكند و تا بر خود و بر محیط خویش، قدرت نفوذ و تصرف، به طور مطمئن، نیافته است؛ باید مراقب و راهنمایى و یارى شود).
در مرحلهى اول - كودك به بازى نیاز دارد (اما بازى مناسب و موافق استعداد و ذوق). در همین مرحله به او خواندن و نوشتن بیاموزد (دستور اسلام) و باید كه او حتى المقدور آزاد باشد.
در شش سالگى، كودك افكار و اطلاعات خود را شكل و تصویر مىدهد تا به دیگران، بدان وسیله، مكنونات درونى خود را بفهماند و همین وقت، آغاز تربیت او است.
این جاست كه تصویرها به خوبى مىتوانند با زبان خود، كودك را به بسیارى از حقایق و آداب و وظایف آشنا كنند و عواطف او را جلب نمایند و عقل او را آموزگار مناسب باشند. در این دوران، مىتوان پاسخ سؤالات بسیار وى را با زبان تصویر، به سادگى بیان كرد و مدلهاى لایق را به او ارائه نمود.
اگر طفل را به حال خود گذاریم، بیشتر و بهتر فكر مىكند؛ ولى ممكن است نتواند افكار خود را به ما نمایش دهد.
باید اجازه داد كه خود او بگردد؛ اشیا را دستمالى كند و احساسات خود را بروز دهد.
(ما نباید «فكر كردن» را به او بیاموزیم؛ مثلا به وسیلهى اسباببازىها و وسایل مخصوص كودكستانها - كه با تداعى مصنوعى، مغز كودك را پر مىكند - بلكه باید او را در برابر صحنهها و اشیایى قرار دهیم كه خود بیندیشد و دریابد و گاه، با احتیاط و بسیار مختصر، او را راهنمایى كنیم).
تعداد بازدید ۱۰۷۶ بار
مطالب مرتبط
با لجبازی کودکم چیکار کنم ؟روش تشویق کودک برای کنار گذاشتن پستانکلطیفه های شیرین مخصوص کودکانعکس های کودکان خوشگل دوست داشتنی ناز روش درمان یبوست کودکانتربیت کودکان را از چه سنی شروع کنیم؟عکس های جالب و زیبا از کوچولوهای نازنازیمسائل مربوط به پوست و موی نوزادان با ترس کودکان از پزشک و دکتر رفتن چه کنیم؟50 روش برای شکوفایی استعداد کودکانتهیه غذا برای بچه های بد غذا !!! ( تصاویر جالب )لطیفه هایی مخصوص کوچولوها نقش مهم خانواده در حفظ سلامت روانی كودكانآموزش تربیت جنسی فرزندانچه ورزشی برای کودکان مناسب است؟اگر فرزند خجالتی دارید اینجا را بخوانید !!قوانین خواب کودکانچگونگی ارتباط با کودکانبررسی استرس در کودکانعکس های زیبا از نوزادان
اس ام اس جدید
عکسهای بازیگران
©
کلیه
حقوق برای سایت تکنار محفوظ است.
تمامی مطالب این
پایگاه تحت نظارت و مطابق با قوانین جمهوری اسلامی ایران میباشد.
مراحل ابتدایى زندگى كودك، بس اهمیت دارد و چون مستقیما در او نباید نفوذ و تصرف كرد و باید او خود به گزینش و انتخاب شایسته پردازد؛ لذا باید محیط او را مساعد و آماده ساخت. (یعنى: محیطى پر از نشاط، خوشرویى، اعتماد، صداقت، جوشش و همكارى باشد؛ دیدنىهاى خوب، مددیار آموزش و پرورش كودك شود؛ مثلا: همچنان كه عصبانیت مادر قبل از تولد فرزند، بر نیروى حیاتى او لطمه مىزند و او را عصبى مىكند، قطعا به هنگامى كه فرزند با چشم و گوش، در برابر عصبانیتهاست، شدیدتر اثر مىگیرد و به همین قیاس، از صفا و آرامش دامان مادر نیز اثرهاى نیكو برداشت خواهد كرد

اسلام میل به فرزندیابى را ستوده است و قطعا بىتأثیر در ایجاد نشاط مادر، در ایام باردارى و پس از آن نخواهد بود و بعد به دوست داشتن فرزند ترغیب كرده است كه این امر هم، عامل دیگرى براى نشاط خانواده، خواهد بود.
بهداشت ایام باردارى تا زایمان را تأكید مىكند؛ كه در سلامت جسمى فرزند مؤثر است و پس از آن نیز ضامن سلامت او خواهد بود. نیز گوید كه: كودك را باید گرامى داشت و به اصطلاح، داخل آدم شمرد و آنچه مایهى ناگوار آمدن اوست، نباید كرد (گرچه بعدها اگر احساس شد كه حال فرماندهى مىخواهد پیدا كند، نیز، باید پیش گرفت و این دقایق را چشم و احساس تیز و نافذ مادر و مربى تواند دریافت).
اسلام مراحل پرورشى را چنین قرار مىدهد:
مرحلهى اول - 2 ماهگى تا 6 یا 7 سالگى.
مرحلهى دوم - 7 تا 12 یا 14 سالگى.
مرحلهى سوم - 14 تا 21 سالگى.
(و در اینجا مراحل، همه جا وظیفهى مهم تربیتى با مربیان است و كودك غالبا بهرهبردارى مىكند و تا بر خود و بر محیط خویش، قدرت نفوذ و تصرف، به طور مطمئن، نیافته است؛ باید مراقب و راهنمایى و یارى شود).
در مرحلهى اول - كودك به بازى نیاز دارد (اما بازى مناسب و موافق استعداد و ذوق). در همین مرحله به او خواندن و نوشتن بیاموزد (دستور اسلام) و باید كه او حتى المقدور آزاد باشد.
در شش سالگى، كودك افكار و اطلاعات خود را شكل و تصویر مىدهد تا به دیگران، بدان وسیله، مكنونات درونى خود را بفهماند و همین وقت، آغاز تربیت او است.
این جاست كه تصویرها به خوبى مىتوانند با زبان خود، كودك را به بسیارى از حقایق و آداب و وظایف آشنا كنند و عواطف او را جلب نمایند و عقل او را آموزگار مناسب باشند. در این دوران، مىتوان پاسخ سؤالات بسیار وى را با زبان تصویر، به سادگى بیان كرد و مدلهاى لایق را به او ارائه نمود.
اگر طفل را به حال خود گذاریم، بیشتر و بهتر فكر مىكند؛ ولى ممكن است نتواند افكار خود را به ما نمایش دهد.
باید اجازه داد كه خود او بگردد؛ اشیا را دستمالى كند و احساسات خود را بروز دهد.
(ما نباید «فكر كردن» را به او بیاموزیم؛ مثلا به وسیلهى اسباببازىها و وسایل مخصوص كودكستانها - كه با تداعى مصنوعى، مغز كودك را پر مىكند - بلكه باید او را در برابر صحنهها و اشیایى قرار دهیم كه خود بیندیشد و دریابد و گاه، با احتیاط و بسیار مختصر، او را راهنمایى كنیم).
© کلیه حقوق برای سایت تکنار محفوظ است.
تمامی مطالب این پایگاه تحت نظارت و مطابق با قوانین جمهوری اسلامی ایران میباشد.
مطالب ارسالی شما




