تبلیغات

تبلیغات

حاج قاسم سلیمانی

چه کنیم تا فرزندان کمرو نداشته باشیم

 

چه کنیم تا فرزندان کمرو نداشته باشیم

فرزندی دارم كه بشدت از جمع گریزان است. نمی داند در حضور مردم چگونه باید رفتاركند،صورتش به شدت سرخ می شود. رفتارش در خانه و مدرسه متفاوت است و هیچ وقت ازحق خود دفاع نمی كند. كمرویی مقوله ای ناروشن است، هر چه نزدیكتر به آن بنگریم. تنوع بیشتری در آن مشاهده می كنیم.بنابراین قبل از آن كه درباره نحوه مقابله با آن فكر كنیم، باید از مضمون كمرویی شناخت بیشتری داشته باشیم.

تعــــریف كمــــرویی

كمرویی، صفت فردی است كه به خاطر ترسویی،احتیاط كاری و عدم اطمینانش،نزدیك شدن به آن مشكل است.فرد كمرو هشیارانه از مواجهه با افراد یا چیزهای مشخص یا انجام كاری همراه آنان بیزار است. در گفتار یا كردار خود ملاحظه كار است،از ابراز وجود بیزار است و به طور محسوسی ترسوست.ممكن است فرد كمرو كناره گیر یابی اعتماد ویاازخمیر مایه ی دیگری باشد: شخصیتی پرسش انگیز، بی اعتمادومشكوك. فرهنگ لغت، كمرویی رابه عنوان ناراحت بودن در حضوردیگران تعریف می كند.امابه نظرنمی رسد كه این تعریف مطلب زیادی به آنچه عموماَدرباره كمرویی می دانیم بیفزاید هیچ تعریف واحدی كفایت نمیكند. زیرا كمرویی برای افراد مختلف دارای معانی متفاوت است.كمرویی شرایط پیچیده ای است كه آثارمختلفی بر جای می گذارد، از ناراحتی مختصر تا ترس بی مورد از مردم و روان رنجوری حاد.

 

علل كمـــــــــرویی

كمرویی علل مختلفی دارد، بعضی از آنها از این قرارند:

• وجود فــــرد كمرو در خانواده مثل پدر،یا مادر كمـــرو  و الگوگیری كودك از او
• تحقیــــر كـــودك در خانه و مدرسه
• برچسب كمـــرویی بر كـــودك زدن و تلقین كمــــرویی به او
• مقایسه كـــودك با دیگــــران
• توقــــع بیش از حد از كـــودك داشتن
• تجارب منفــــی كـــودك در موقعیتهای مختلف
• نقل مكان هـــای مكــــرر خانواده
• تـــــرتیب توالد
• طلاق یا مـــرگ یكی از والــــدین
• آرمان گــــرایی والدین و یا جامعـــــــه

 

راههــــای پیشگیــــری ازكمــــرویی در كــــودكان:

بیشتراوقات خجالت هنگامی در طفل ایجاد می شود كه او در زندگی خانوادگی خود تكیه گاه مطمئنی نمی یابد تا با اطمینان و اعتمادبه آن، شخصیت خویش را ثبات بخشد.همین كمبود باعث می شود كه كودك شما از تجربه كردن وقایع تازه و عجیب برحذر باشد .ممكن است شما اظهار كنید كه: من چند فرزند دارم، اما چرا فقط این یكی كمرو شده؟ توجه داشته باشید حتی در یك خانواده كه نحوه تعلیم وتربیت درآن یكسان است همه افراد بهره یكسانی از آن نخواهند برد. پس اگر متوجه كمرویی فرزند خود شدید،به هیچ وجه او را با فرزندان دیگر مقایسه نكنید. همچنین نباید رفتار و كردار او را تایید كنید مثلا بگویید: آفرین چه دختر ساكتی! و یا او بچه بسیار خوبی است، همیشه گذشت می كند. بدانید كه كودك شما مثل شاخه نورس وتری، دردستان قدرتمند شماست.پس بافرزند خود در كمال دقت و ظرافت رفتارنمایید، زیرا كمرویی و یا برعكس اعتماد به نفس او، در خانواده شكل می گیرد.

از كـــودك خود توقـــع انجام كارهای محــــال را نداشته باشید.

سعی كنید انجام كارهایی را از كـــودك درخواست نمایید كه می دانید ازعهده آنها برمی آید.و مثلا اگر در دوره تـــرس های كودكانه است از او نخواهید كه در استخــری از آب بپرد و یا به زیرزمین تاریك برود.

 

 

زیاد از حد نگــــران فــــرزند خود نباشید.

اگر ترس و نگرانی شمادر مورد فرزندتان زیاد از حد باشد، ناخودآگاه این ترس را به كودكتان نیز منتقل می كنید. اگر این روش را ادامه دهید، امكان عمل و ابتكار را از او می گیرید. سعی كنید همه چیز را از قبل برای آماده نسازید، بلكه به او كمك كنید تا بتواند در برابر موقعیت هایی كه احتمال خطر در آن می رود عكس العمل مناسبی نشان دهد. درضمن سن و سال او را از یاد نبرید و او را به انجام كارهای ساده تشویق كنید كه از هر عامل دیگری در تصحیح رفتارش مناسبتر است.

 

ابتكـــارات كـــودك را دست كم نگیـــرید.
به كارهای كودك خودبها بدهید وبدانید كه او در حدتوان خود توانسته كارهایی هر چند كوچك را انجام دهد. نكته مهم آن است كه او به خود و به نیروی خود اطمینان پیدا كند و نتایج كارهای خویش را بسنجد. تجربه اندوزی فعلی اوست كه اساس رشدش را در آینده فراهم میكند. ازگفتن جملات هشدار دهنده مثل: مواظب باش و یــا حواست راجمع كن خودداری كنید وبه جای این القاآت منفی، محیط او را از عوامل خطرزا تخلیه كنید.

 

تـــولد نـــوزاد جدید
تولد نوزاد جدید همواره باواكنش های خاصی از جانب كودك بزرگتر همراه بوده است.تنهاراه درمان دراین موقعیت ،عبارت است ازسهیم كردن اودرمراقبت ازنوزاد وبدترین روش آن است كه مثلا مانع ازدست زدن اوبه نوزاد بشویم.به خصوص درروزهای اول تولد در مقابل كودك ارشد به نازونوازش نوزاد نپردازیم واین كارراحتمادرغیاب كودك بزرگتر انجام دهیم.

كـــودك را از مدرســـه نتــــرسانید.

ورود به مدرسه رادروازه دخول به اجتماع فرزندتان بدانید و هر ترس و تردیدی را از دل دور كنید. كودك را با تنبیهات احتمالی مدرسه نگران نسازید.توجه داشته باشید كه كودك در صورتی این گام های نخستین را با موفقیت برخواهد داشت كه والدین با عقل وتدبیر، اوراآماده این كار ساخته باشند. سعی كنید او را به حال خود واگذارید تا تجارب تلخ و شیرین این ایام را خود تجربه كند و بیش از حد نگران او نباشید.

 

 

كشــف عوامــــل جاذب

به كـــودكان در كشف هر چیز جذب كننده ای كه دروجودشان هست كمك كنید و از امروز به تعریف كردن از فـــرزند خودتان به خاطر تمام چیزهای جذب كننده ای كه در اعمال و وجود او می یابید، بپردازید.

عــرصه بـــرخوردهای كـــودك را با محیط خارج گستــــرش دهید.

شـــرایطی به وجود آورید كه كودكان نحوه استفاده از معلومات كودكان دیگر را، به عنوان یك منبع فرا بگیرند و از یكدیگر كمك بخواهند و به یكدیگر كمك كنند. هدف، تمرین و تشویق همكاری، اشتراك مساعی و دوستـــی برای ایجاد یك جامعه دمــــوكراتیك است. علاوه بر آن بازی ها و اسباب بازیهایــــی كه به دو بازیكن یا بیشتـــر نیاز دارند باید بــرای تقویت بازی اشتـــراكی در دسترس باشند.

 

 

كـــودكان را وابستـــه به خود نكنیــــد.

فرزندان یا شاگردان خود را صرفا به این دلیل كه بهتر می توانید آنان را تحت كنترل یا سازماندهی در آورید، تشویق به وابستگی نكنید. وابستگی مانند شكلات كشی است، هرچند مزه آن خوب است اما همیشه در آخركار،به دندان شما می چسبد.

 

حس قبــــول مسئولیت را در كـــودكان تقـــویت كنید.
به كودكان یاد بدهیدكه مسئول كارهای خودشان باشند.كودكان را تشویق كنید كه درمقابل دیگران نیز مسئول باشند،البته نه فقط در كمك كردن به افراد سالمند برای عبور از خیابان، بلكه در كمك كردن به خواهران و برادران در انجام كارهای خانه، كمك به شما در زمان ناراحتی یا كمك به همكلاس هایی كه نیازمند یاری می باشند.

كــــــودك را از شكست نتـــرسانید.

بروز برخی اشتباهات را مجاز بدانید و بگذارید كودك با صرف وقت كافی متكی به نفس ترشود. كودكان كمرو به دلیل اضطراب ناشی ازشكست در كار یا انجام نادرست عملی از انجام هر كاری می ترسند. به كودكان بیاموزید به استقبال مخاطرات حساب شده بروند و شكست را متحمل شوند.

 

 

احساس لــذت درتنهایـــــی

ترتیبی بدهید كه كودكان به هنگام تنهایی باخودشان راحت باشند. تنهایی، زمانیكه به عنوان ابزاری برای برقراری ارتباط با خود انتخاب می شود می تواند تجربه ای مثبت باشد. این به آن معناست كه مكان هایی اختصاصی و اوقاتی فردی در اختیار كودك شما قرارداده شود. همچنین به آن معناست كه زندگی كودك را با فعالیت های گروهی برنامه ریزی شده پرنكنیم. بنابر موقعیت حتی به آن معناست كه كودك را به انجام فعالیت های انفرادی مانند پیاده روی در اطراف منزل،رفتن به موزه وسینما،یا كودكان بزرگتر رابه گردش در پارك تشویق كنیم.

 

نـــوازش، اطمینـــان و عطـــوفت

سعی كنیدفرزندان خود ( به خصوص فرزندان كمرو ) را قدری بیشتر نوازش كنید. تماس جسمانی باعث می شود كه كودك احساس طرد شدن نكند.این كار احساس رضایت را در او ایجاد می كند و واقعیت وجودی او را مورد تأیید قرار می دهد.

 

آخــــر اینکــــــــــه :

والدین محترم بدانند كه دستورالعمل هایی كه ذكر شد، بسیار ساده و عملی است.بااین حال اگر باز هم احساس نمودید كه فرزند كمرویی دارید، هرگز مایوس نشوید و خود را نبازید،بهترین كار این است كه كار را به كاردان بسپارید و از كارشناسان متخصص كمك بخواهید. در ضمن سعی كنید كه رفتارتان كاملا طبیعی باشد.در این صورت كودكان هم آرامش خاطر پیدا می كنند و روند درمان به سرعت پیش خواهد رفت.

 

 

" هـــرگـــــز از كـــــودک خود آدمـــی خجــــول نسازید. "

تبلیغات