یكی از نقاط گردشگری بیروت كه در لیست بازدید هر خارجی به محض ورودش به بیروت وجود دارد، غار جعیتا است كه در 18كیلومتری شمال این شهر واقع شده است. این غار كه در میان كوه های سرسبز و چشم اندازی زیبا قرار گرفته، در سال 1968 كشف و 10سال بعد از آن برای بازدید افتتاح شد. غار جعیتا در دو طبقه با نام غار علیا و غار سفلی یا غار آبی  است. برای رفتن به غار علیا باید سوار تله کابینی شد که از میان جنگلی زیبا میگذرد و عبور رودخانه ای  از میان این جنگل تله کابین سواری را دل انگیز می کند.

رفتن  از غار علیا به غار سفلی با قطاری است که این مسیر را می پیماید. و البته مجسمه زیبای نگهبان زمان.در کنار این غار رستورانها و مراکز بازی و سرگرمی برای بچه ها و  مراکز فروش صنایع دستی، کتاب و سی دی و به فعالیت مشغولند. همچنین یک باغ وحش و یک روستای کوچک ( ساخته شده از ماکت خانه های روستایی در میان جنگل ) نیز برای بازدید وجود دارد.

 غار آّبی که در 1836 میلادی کشف و از سال 1958 برای بازدید کنندگان گشوده شده است رودخانه ای با نام الکلب در حال جریان است و بازدید از این غار با قایق صورت می گیرد و از این جهت شبیه غار علی صدر همدان می باشد.

هركار می كنم نمی توانم این موضوع را بیان نكنم كه چقدر بازدید كنندگان ایرانی متفاوتند! بلند بلند اظهار نظر كردن در غار حتی سوت و كف زدن در قایق بی توجهی آنها به اینهمه زیبایی و عظمت دل آدم را به درد می آورد مخصوصا وقتی پس از كلی گشت و گذار در غار یكی از همسفران به مادرم گفت "واقعا دستشان درد نكنه كسانی كه اینها را تراشیده اند" و ما پس از توضیح برای او فقط سكوت كردیم  و از خود پرسیدیم چند نفر دیگر اینجور فكر کرده اند؟

بیبلوس نقطه تلاقی تمدنها

جبیل (بیبلوس) شهری قدیمی و زیبا در شمال لبنان (با فاصله حدودا 30 دقیقه با مركز شهر) با آثار باستانی منحصر به فرد خود حكایت از وجود تمدنهای مختلف در دوران قدیم دارد. 

این شهر در حاشیه دریا قرار دارد كه پس از عبور از یك بازارچه كاملا سنتی با سنگفرشهای قدیمی دیوارهای سنگی و مغازه های كوچك در دوطرف با دربهای چوبی خوشرنگ احساس می كنی در تاریخ قدم می زنی یا شاید هم یك شهرك سینمایی! و بعد عبور از یك محوطه باستانی كه یك قلعه قدیمی سنگی در سمت چپ قراردارد به  كوچه باغها می رسی كه پر هستند از گلهای صورتی و سفید بر روی آلاچیق ها. از یك مسجد سنگی قدیمی و یك كلیسای كوچك كه می گذری درآخرین پیچ نسیم خنك مدیترانه و روشنایی بندری بسیار زیبا روحت را می نوازد قایق های كوچك و بزرگ در ساحل آن منظم كنار هم پهلو گرفته اند و رستورانهای قدیمی با سایه بانهایی كه از بالای ساختمانهای سنگی آویزان شده اند و گلها . اینجا همه جا گل هست گلهایی كه از سنگها آویزان شده اند و دریایی آبی رو به سبزبعد گشت و گذار در ساحل و دیدن آدمهای شادی كه شنا می كنند وكاری به هم  ندارند !

 یك سكوت نیم ساعته برای شنیدن صدای امواج ، همراه بقیه سوار قایق شدیم و چون دیر رسیدیم جلوی قایق نشستیم و این بهترین فرصت بود كه هربار وقتی قایق به دل یك موج بزرگ می رفت و سر تا پا خیس می شدیم از ته ته دل جیغ بزنیم یك آبتنی حسابی بعد هم خیس و خوشحال  با كفشهایی كه حداقل دو سایز گشاد شده بودند برگشتیم به سمت جونیه! 

جونیه ، حریصا و مجسمه حضرت مریم

جونیه متصل به بیروت و در شمال آن منطقه ای مسیحى نشین است .و حریصا جایی مقدس در جونیه كه مجسمه ای بزرگ از حضرت مریم در بلندترین نقطه بالای كوه است.

ناهاررا در رستوران مخلوف خوردیم در پلاژی رو به منظره ساحلی شنی  مخصوص شنا لذت بردیم از موج بازیها و جیغ و دادها و صدای برخورد موج به دیوارها ی سنگی رستوران و البته فلافل و قهوه ! و بعد از مختصر خرید از یك فروشگاه به عنوان سوغات ( چون تا اینجا چیزی از لبنان نخریده بودیم) با تله كابین از كوه پردرخت رو به دریا بالا رفتیم و انصافا زیباست و بعد از توقف  با واگن كوچكی كه برروی ریل بالا می رفت همراه با سایر مردم لبنان وتوریستهای دیگربالا رفتیم .

ظاهرا این اواخراعلام  شده كه ایرانیها نباید به این مكان بیایند (احتمالا دلیلش هم معلوم است دسته گلهایی كه هموطنان قبلا به آب داده اند !) البته كسی به ما كاری نداشت و ما هم بی سرو صدا رفتیم بالا  فقط تغییر مسیر از تله كابین به بعد را نمی دانستیم كه آنهم از دو سه نفر پرسیدم و انصافا آنها هم با مهربانی هم راه را نشان دادند هم همراهیمان كردند و نمی دانم چرا هروقت با لبنانیها شروع به صحبت می كردم چهره آنها كاملا مهربان و صمیمی می شد در صورتی كه در نگاه اول بسیار با احتیاط  و كمی سرد نگاهمان می كردند به محوطه كه رسیدیم از آنها تشكرو خداحافظی كردم و به سمت  مجسمه كه  برروی  ساختمانی با پلكان مارپیچی قرار داشت رفتیم ، زیر پلكان كلیسایی كوچك بود  با صندلیهای چوبی و حلقه های گل و سكوت.

كنجكاوی ،مارا تا بالای پله ها و تا زیر مجسمه كشاند دستهایی مهربان و چشمهای آرام. مه ملایم هوای مطبوع همراه با سكوتی مقدس كه ناخودآگاه حس ستایش انسان را برمی انگیخت وخاموش ماندیم و به منظره وسیع و بی نظیر كوه سبز و دریایی كه از آن بالا پیداست خیره ماندیم تا صحنه آن بالا را همیشه در خاطرخاطره هامان یادگار نگه داریم .