آب سیاه چشم یک بیماری مهم چشمی است

آب سیاه چشم یا گلوکوما یکی از بیماری های‌‌ چشم است که در آن فشار مایع داخل چشم زیادتر از حد معمول می‌گردد.

 

بطور کلی اشکال در خروج این مایع از منافذ بسیار کوچکی در پیرامون عنبیه «دایره رنگی چشم» است.

 

در برخی موارد بطور مادرزادی منافذ تنگ هستند.

در موارد دیگر جلو آمدن عنبیه یا مسدود شدن این منافذ با رنگدانهای عنبیه یا سلول های‌ خون پس از خونریزی داخل چشم مسیر تخلیه مایع داخل چشم تقریبا مسدود میشود.

 

زیادی فشار داخل چشم منجر به تحلیل عصب بینایی ولذا کاهش بینایی میشود

 

این بیماری دارای انواع زیر است: آب سیاه چشم نوع زاویه بسته اولیه آب سیاه چشم نوع مزمن زاویه باز بیماری آب سیاه انواع بیماری آب سیاه: بطور کلی بیماری آب سیاه را به دو گونه زاویه باز و زاویه بسته تقسیم بندی میکنند.

گلوكوم زاویه باز از آنجا به این نام خوانده میشود كه زاویه ای كه مایع از آن خارج میشود “باز” است.

 

با این حال، به دلایل نا مشخص، تخلیه زلالیه به كندی صورت می‌گیرد.

 یکكندی حركت زلالیه سبب تجمع آن و بالا رفتن فشار داخل چشم میشود.

 

در گلوكوم زاویه بسته؛ بدلیل تنگی شدید زاویه و یا مسدود شدن آن؛ مایع زلالیه نمیتواند از چشم خارج شود.

 

در این بیماران یك افزایش ناگهانی و بسیار بالا در فشار چشم دیده میشود.

این افزایش فشار می تواند در مدت بسیار کوتاه سبب آسیب دیدن عصب بینایی و كاهش دید شود. گلوكوم زاویه باز در ابتدا علامت خاصی ندارد.

 

دید طبیعی بوده و هیچگونه درد و یا ناراحتی وجود ندارد.

 

با ادامه یافتن بیماری، آرام آرام میدان بینایی بیمار محدود و محدودتر میشود؛ اما دید مرکزی تا مراحل نهایی بیماری حفظ می‌گردد.

 

به همین جهت؛ بیمار نمیتواند در مراحل ابتدایی متوجه بیماریش گردد.

در صورت عدم درمان؛ در مراحل انتهایی؛ بیمار ناگهان متوجه می شود كه دید محیطی اش بشدت محدود شده است؛ درست مثل این که كه دارد از درون یك لوله تفنگ به اطراف نگاه می كند.

با ادامه یافتن بیماری؛ باقیمانده دید در مركز نیز از بین رفته و بیمار كور میشود.

 

بر عکس؛ گلوکوم با زاویه بسته معمولاًً بسیار پر سر و صداست و با علائم شدید درد چشم؛ تهوع؛ سردرد؛ قرمزی چشم؛ و تاری دید که به‌ صورت ناگهانی بروز می کند؛ خود را نشان می دهد که یک اورژانس است و بیمار باید سریعاً درمان شود.

 

در صورت عدم درمان، بیمار ممكن است در مدت بسار کوتاهی برای همیشه نابینا گردد.

نوع دیگر این بیماری می تواند در بدو تولد وجود داشته باشد و یا بتدریج در سنین پایین خود را نشان دهد که به آن آب سیاه مادرزادی میگویند.

 

كودكان مبتلا معمولاًًً علائم واضحی نظیر بزرگی قرنیه؛ خاکستری و کدر شدن رنگ قرنیه، حساسیت به نور، و اشكریزش شدید را دارند.

آب سیاه همچنین می تواند بدنبال بعضی از جراحی های‌‌ چشم مانند عمل آب مروارید مادرزادی؛ بدنبال آسیب های‌‌ چشمی، بعضی تومورهای چشمی، بدنبال التهاب داخل چشمی؛ بیماری دیابت؛ و یا مصرف بعضی از داروها «کورتون» بروز نماید

پایگاه فرهنگی هنری تکناز