از میخی تا آویزی؛ انواع گوشواره طلا چه تفاوتی در استایل ایجاد میکنند؟
اشتباه پرهزینه در عایقکاری روف گاردن (بام سبز)
راهنمای خرید اکانت دولینگو؛ مقایسه پلنهای سوپر و مکس
هشدار جدی درباره آمپول کتورولاک؛ مسکنی قوی با خطری پنهان
معرفی قمقمه جیبی (هیپ فلاسک) و کاربرد آن در زندگی امروزی
با نهایت تاسف در گذشت پدر گرامیتان را تسلیت عرض نموده
واز خداوند متعال برای آن مرحوم رحمت و غفران
و برای شما طول عمر مسئلت دارم
و هر از گاه در گذر زمان در گذر بی صدای ثانیه های دنیای فانی
جرس کاروان از رحیل مسافری خبر می دهد
که در سکونی آغازی بی پایان را می سراید
درگذشت پدر گرامیتان را به شما و خانواده محترمتان تسلیت عرض نموده
برایشان از درگاه خداوند متعال مغفرت
برای شما و سایر بازماندگان صبر جمیل خواهانم
ضایعه در گذشت پدر گرامیتان را
خدمت شما و خانواده محترم تسلیت عرض نموده
برای آن عزیر سفر کرده علو درجات الهی را از خداوند متعال خواستاریم
از درگاه خداوند متعال برای آن مرحوم رحمت و مغفرت واسعه
و برای جنابعالی و خانواده محترم صبوری و شکیبایی مسئلت می نمایم
خداوند قرین رحمتش فرماید
از درگاه خداوند سبحان برای آن مرحوم غفران و رحمت الهی
و برای حضرت عالی و دیگر سوگواران صبر و شکیبایی مسئلت می نمایم
در کمال تأسف باخبر شدیم پدر گرامی تان دار فانی را وداع گفت
این ضایعه بزرگ را به خانواده محترم ایشان تسلیت عرض می نماییم
و از خداوند متعال برای ایشان طلب مغفرت کرده
و برای خانواده محترمشان صبر مسئلت می نماییم
انالله و انا الیه راجعون
خبردار شدیم که پدر بزرگوارتان به رحمت خدا پیوست
آرزو می کنیم که وسعت صبر خانواده ی
این دوستان عزیز به اندازه ی دریای غمشان باشد
با هم دعا کنیم تا خداوند بزرگ روح عزیز از دست رفته را قرین رحمت کند
و خوب از این میهمان جدید پذیرایی کند
کل من علیها فان و یبقی وجه ربک ذو الجلال و الاکرام
ضایعه درگذشت پدر مهربان و مومنتان را از صمیم قلب تسلیت عرض می کنم
خداوند متعال روح پاکش را با مولایش علی ( ع ) محشور نماید
و به بازماندگان صبر جزیل عنایت فرماید
از درگاه خداوند سبحان برای آن مرحومه غفران و رحمت الهی
و برای حضرت عالی و دیگر سوگواران صبر و شکیبایی مسئلت می نمایم
روحش شاد و یادش گرامی
جوان نازنین در خاک رفتی
از این دنیای غم غمناک رفتی
زدی آتش به جان دوست داران
چو گل پاک آمدی و پاک رفتی
بعد پرپر شدنت ای گل زیبا چه کنم
من به داغ تو جوان رفته ز دنیا چه کنم
بهر هر درد دوائیست به جز داغ جوان
من به دردی که بر او نیست مداوا چه کنم
گفتم که چرا رفتی و تدبیر تو این بود
گفتا چه توان کرد که تقدیر همین بود
گفتم که نه وقت سفرت بود چنین زود
گفتا که نگو مصلحت دوست در این بود
گلچین روزگار عجب خوش سلیقه است
می چیند آن گلی که به عالم نمونه است
دیدی ای دل که خزان با گل و گلزار چه کرد
تیغ طوفان بلا با گل بی خار چه کرد
شعله شمع به آرامی و مظلومی سوخت
داغ آن با دل پروانه بی یار چه کرد
رفتی ز دیده و داغت به دل ماست هنوز
هر کجا می نگرم روی تو پیداست هنوز
آنقدر مهر و وفا بر همگان کردی تو
نام نیکت همه جا ورد زبان هاست هنوز
رفت آن یار داغ و صد اندوه به دل داغدار یار نهاد
ما پس ز ماندگان قافله ایم او به منزل رسید و بار نهاد
این گنج نهان در دل خانه پدرم بود
هم بال و پرم بود و همی تاج سرم بود
هرجا که زمن نام و نشانی طلبیدند
هم نام بلندش سند معتبرم بود
گوهر از خاک بر آرند و عزیزش دارند
بخت بد بین که فلک گوهر ما برده به خاک
هر که را خوابگه آخر مشتی خاک است
گو چه حاجت که به افلاک کشی ایوان را
ماه کنعانی من مسند مصر آن تو شد
وقت آن است که بدرود کنی زندان را
کاش آن شب را نمی آمد سحر
کاش گم می شد در راه پیک بد خبر
تا پدر رفت آن سحر از پیش رو
بی نشان را خاک تیره شد به سر
خوابیدی بدون لالایی و قصه
حالا آسوده بخواب بی درد و غصه
دیگه کابوس زمستون نمی بینی
توی خواب گلای حسرت نمی چینی
دیگه خورشید چهرتو نمی سوزونه
جای سیلی های باد روش نمی مونه
دیگه بیدار نمی شی با نگرونی
یا با تردید که بری یا که بمونی
ای گل نشکفته ام بابا چرا پژمان شدی؟
میوه قلبم چرا از دیده ام پنهان شدی؟
از برم رفتی نگفتی بار دیگر یک سخن
همچو شمع از درد و غم سوزان شدی
شاعران در وصف جوان بس سخنها گفتهاند
من زبانم ولیکن از توصیف این رنج گران
مهربانیهای تو آتش به جان ما فکند
وه چه جان سوز است داغ فرزند جوان
بیا مادر تماشا کن که فرزندت شده داماد
به حجله میروم شادان و زخمی در بدن دارم
به جای رخت دامادی کفن خونین به تن دارم
یادش به خیر آن که در آغوش گرم من
عطری ز بوی پیکر نازش فشاند و رفت
در دامن خیال من از بزم وصل خویش
صدها نهال از گل و ریحان فشاند و رفت
شعر آگهی ترحیم فوت و تسلیت
بعد یک سال بنویسید پسرم کبوتر شد و رفت
زیر باران بهار غزلی خواند دلش تر شد و رفت
چه تفاوت که چه خورده است غم دل یا غصه
آنقدر غرق غمش بود که پرپر شد و رفت
روز من همان روز که طوفان شده بود
مرگ با لحظه میلاد برابر شد و رفت
او کسی بود که از غرق شدن می ترسید
عاقبت روی تن ابر شناور شد و رفت
کجا رفتی عزیز من
زمین معرفت خیز محبت جوش
عزیزم جان من همدرد گرم آغوش
همیشه خاطرم جاریست
مجبت از تو در دل یادگاریست
درودت باد ای فرزند من بدرود
وجود تو سرود زندگانی بود
قصه مرگ تو را ناگه شنیدن زود بود
درعزایت جامه اندر تن دریدن زود بود
آخر ای دختر من ای مظهر لطف و وفا
در دیار جاودان منزل گزیدن زود بود
دلا دیدی که آن فرزانه فرزند
چه دید اندر خم این طاق رنگین
به جای لوح سیمین در کنارش
فلک بر سر نهادش لوح سنگین
من آن گل پرپر شده دست زمانم
بر سنگ مزارم بنویسید جوانم
به مقصد نرسیده به سرآمد سفرم زود
این حادثه شوم کجا بود ندانم؟
دیروز در آغوشِ گرم من بودی امروز در آغوش سرد خاک،
چه شد عزیزکم که آغوشِ سرد خاک را به آغوشِ گرم من ترجیح دادی؟
و مرا در غم فراقت نشاندی؟
دست ویرانگر اجل گل شکوفای زندگی ما را پرپر کرد
و اندوهی بیکران بر قلوب داغدار ما گسترد!
سرود زندگی را نیمه خواندی
زدی برقی و خاکستر شدی تو
عزیزان را به سوگ خود نشاندی
بعد پرپر شدنت ای گل زیبا چه کنم؟
من به داغ تو جوان رفته ز دنیا چه کنم؟
بهر هر درد دوایی است مگر داغ جوان
من به دردی که بر او نیست مداوا چه کنم؟
نو گلی پرورده بودم خاک از دستم ربود
آنچنان در بر گرفت انگار در عالم نبود
سالها زحمت کشیدم تا گلم پرورده شد
ناگهان پیک اجل آن غنچه از دستم ربود
پسرم دست اجل زود تو را پرپر کرد
مادرت گریه کنان خاک عزا بر سر کرد
دوستانت همگی از غم تو مایوسند
اشک چشم همگان خاک مزارت تر کرد