نشانه های علایم بیماری ام اس

از آنجایی كه بیماران مبتلا به ام اس میتوانند دارای درجات مختلفی از علایم و مشكلات جسمی، روحی و روانی باشند، پزشكان به این مریضی باید بصورت الگوهایی كه ایجاد می كند نگاه كنند و نه این كه با دیدن یك علامت خاص، تشخیص ام اس را برای بیمار بدهند.

 

هیچ آزمایش خاصی وجود ندارد كه تنها با انجام آن بتوان به تشخیص مریضی ام اس رسید.

یك پزشك عمومی وقتی مشكوك شود كه بیمارش ممكن است به مریضی ام اس دچار شده باشد معمولاًً او را به یك متخصص اعصاب ارجاع میدهد.

متخصص اعصاب در برخورد با این بیماران، ابتدا شروع به ارزیابی وضعیت و علایم آنها در طی مدت زمان مشخصی می‌نماید.

 

با مشاهده بروز بعضی از علایم مریضی و انجام آزمایشهایی برای رد كردن سایر مریضی‌ها، متخصص مغز و اعصاب قادر خواهد بود كه تشخیص مریضی ام اس را بدهد.

این الگوهای مریضی شامل دو حمله عصبی مجزا كه حداقل یك ماه از هم فاصله داشته باشند و یا اینكه یك سری از حملات پیشرونده كه در طی شش ماه ایجاد می شوند، می باشد.

 

برای تشخیص ام اس همچنین لازم است با انجام آزمایشهایی مشخص گردد كه بیش زا یك منطقه در سیستم عصبی

 

مركزی وجود دارد كه میلین آن آسیب دیده است «ایجاد پلاك».

با وجود چنین معیار هاي‌ تشخیصی، چند ماه و یا حتی چندین سال لازم است تا پزشك بتواند تشخیص مریضی ام اس را در یك فرد بدهد.

 

بعضی از علایم مریضی خیلی به آهستگی پیشرفت می كنند و حملات بعضی از بیماران نیز به فواصل خیلی طولانی از یكدیگر ایجاد می‌شود.

برای مثال خانم نانسی كه 36 سال سن دارد ابتدا متوجه شد كه یك چشمش تار شده است.

 

او به چشم پزشك مراجعه نمود اما چشم پزشك هیچ مشكلی را در چشمهای او پیدا نكرد و به همین دلیل او را نزد یك متخصص مغز و اعصاب فرستاد.

 

متخصص مغز و اعصاب نیز با انجام آزمایشاتی هیچگونه مشكلی را پیدا نكرد.

بعد از مدتی چشم خانم نانسی دوباره وضعیت طبیعی خود را به دست آورد و بهبود یافت اما یكسال بعد دچار دردی پای چپش شد.

دوباره به متخصص مغز و اعصاب مراجعه كرد و این بار نیز هیچ مشكلی یافت نشد.

 

با این حال، وقتی بعد از مدتی دست راست او دچار سوزش و گزگز شد، پزشك برای او تقاضای انجام آزمایشهایی را نمود و مشخص شد كه او دچار پلاكهای عصبی است و در نتیجه به تشخیص مریضی ام اس رسیدند.

پایگاه فرهنگی هنری تکناز