مروری بر گذشته
از میخی تا آویزی؛ انواع گوشواره طلا چه تفاوتی در استایل ایجاد می‌کنند؟
اشتباه پرهزینه در عایق‌کاری روف گاردن (بام سبز)
راهنمای خرید اکانت دولینگو؛ مقایسه پلن‌های سوپر و مکس
هشدار جدی درباره آمپول کتورولاک؛ مسکنی قوی با خطری پنهان
معرفی قمقمه جیبی (هیپ فلاسک) و کاربرد آن در زندگی امروزی
طلایی‌ترین سنین برای ثبت عکاسی کودک؛از روزهای اول تولد تا تولد یک سالگی
کافی است همین الان گالری موبایلتان را باز کنید و به عکس‌های ماه‌های گذشته فرزندتان نگاهی بیندازید. احتمالاً با صدها عکس تکراری روبه‌رو می‌شوید که در نور کم اتاق نشیمن یا وقتی بچه در حال فرار کردن از جلوی دوربین بوده گرفته شده‌اند! اما وسط تمام این عکس‌های روزمره، جای خالی چند قاب استاندارد و باکیفیت که تغییر چهره و قد کشیدن واقعی او را نشان بدهد، حسابی حس می‌شود.
بچه‌ها در سال‌های اول زندگی با سرعتی تغییر می‌کنند که گاهی حتی خودِ پدر و مادر هم از آن جا می‌مانند. نوزادی که تا دیروز در بازوی شما جا می‌شد، ناگهان گردن می‌گیرد، با دیدنتان غش‌غش می‌خندد، چهار دست‌وپا به سمت کابینت‌ها حمله می‌کند و چشم باز میکنید می‌بینید که دارید تدارکات تولد یک‌سالگی‌اش را می‌چینید. همین تغییرات سریع است که عکاسی در ایستگاه‌های زمانی مشخص را به یک ضرورت شیرین تبدیل می‌کند.
اما آیا هر ماهی برای رفتن به آتلیه مناسب است؟ قطعاً نه! در بعضی ماه‌ها، کودک به خاطر تغییرات جسمی، واکسن‌ها یا شروع اضطراب غریبگی، کمترین همکاری را دارد و اصرار بر عکاسی در آن زمان فقط شما و کودکتان را خسته می‌کند. در مقابل، پنجره‌های طلایی خاصی در تقویم رشد کودک وجود دارند که اگر آن‌ها را بشناسید، شیرین‌ترین و طبیعی‌ترین قاب‌های عمرش را ثبت خواهید کرد. بیایید این تقویم را بر اساس تجربه واقعی کار با صدها نوزاد و کودک، ماه به ماه بررسی کنیم.
۱. ایستگاه اول: پنجره طلایی ۵ تا ۱۴ روزگی (عکاسی نوزادی)
بزرگترین اشتباهی که خیلی از والدین اولی مرتکب می‌شوند این است که فکر می‌کنند عکاسی نوزاد یعنی هر زمانی که بچه زیر یک ماه یا چهل روز باشد. بارها پیش آمده مادری با ما تماس گرفته و گفته: «نوزادم الان ۳۵ روزه است، می‌خواهم آن عکس‌هایی را بگیریم که دست زیر چانه‌اش می‌گذارد و داخل سبد می‌خوابد!» واقعیت این است که در ۳۵ روزگی، آن فرصت طلایی دیگر گذشته است.
چرا این‌قدر روی بازه ۵ تا ۱۴ روزگی تاکید می‌کنیم؟ دلیلش کاملاً علمی و تجربی است. در دو هفته اول بعد از تولد، نوزاد هنوز حال و هوای داخل رحم مادر را دارد. غضروف‌ها و مفاصلش به شدت منعطف هستند و خودش ذاتاً دوست دارد دست و پاهایش را داخل شکمش جمع کند (همان پوزیشن جنینی). از طرف دیگر، در این روزها خواب نوزاد بسیار عمیق و طولانی است و وقتی سیر باشد و جایش گرم و نرم باشد، با کوچک‌ترین لمسی از خواب نمی‌پرد.
اما به محض اینکه از مرز دو هفتگی رد می‌شویم، دو اتفاق می‌افتد:
- شروع دل‌دردها و کولیک نوزادی: از هفته سوم به بعد، سیستم گوارش نوزاد واکنش نشان می‌دهد، خوابش سبک‌تر می‌شود و با هر تغییر حالتی ممکن است بیدار شود و بی‌قراری کند.
- تغییر پوست و هوشیاری: در حوالی سه هفتگی، جوش‌های ریز نوزادی (میلیا) روی صورت خیلی از بچه‌ها ظاهر می‌شود و نوزاد وقتی بیدار است، دوست دارد دست و پا بزند و دیگر به راحتی در قنداق‌های فرم‌دار آرام نمی‌گیرد.
البته فراموش نکنید که عکاسی از یک نوزاد ده روزه، حساس‌ترین شاخه عکاسی است. دمای استودیو باید دقیقاً بین ۲۷ تا ۲۸ درجه سانتی‌گراد تنظیم شود تا نوزاد بدون لباس سردش نشود. استفاده از صدای سفید (White Noise) که شبیه صدای جریان خون در رحم مادر است، نحوه قنداق کردن اصولی بدون فشار به مفاصل لگن و استفاده از نورهای استاندارد که به چشم حساس نوزاد آسیبی نزند، همگی مهارت‌های تخصصی هستند. به همین خاطر است که والدین آگاه همیشه در ماه‌های آخر بارداری تحقیق می‌کنند و وقت خود را در یک آتلیه نوزاد کرج که دوره دیده و مسلط به آناتومی نوزاد است رزرو می‌کنند تا در روزهای شلوغ بعد از زایمان، دغدغه پیدا کردن عکاس مطمئن را نداشته باشند.
۲. ایستگاه دوم: ۳ تا ۴ ماهگی؛ پایان کولیک و شروع لبخندهای واقعی
اگر به هر دلیلی، چه به خاطر زردی نوزاد، چه استراحت مادر بعد از سزارین یا هر موضوع دیگری، فرصت دو هفته اول را از دست دادید، اصلاً نگران نباشید. پیشنهاد ما این است که در یک و دو ماهگی سراغ آتلیه نروید و صبر کنید تا فرزندتان وارد ماه چهارم شود.
حوالی ۱۰۰ روزگی (سه و نیم تا چهار ماهگی)، یک تحول جذاب در رفتار کودک رخ می‌دهد. دل‌دردهای شبانه و گریه‌های بی‌دلیل معمولاً تمام شده‌اند و کودک یاد گرفته است با دنیای اطرافش ارتباط برقرار کند. وقتی صورتتان را به او نزدیک میکنید و صدایش می‌زنید، یک لبخند پهن و آگاهانه تحویلتان می‌دهد که دلتان را آب می‌کند!
از نظر حرکتی هم در پایان ماه چهارم، عضلات گردن و کتف کودک آن‌قدر قوی شده‌اند که وقتی او را روی شکم می‌خوابانید (پوزیشن Tummy Time)، می‌تواند سر و سینه‌اش را بالا نگه دارد و با چشمان درشت و کنجکاوش مستقیم به لنز دوربین نگاه کند. در این سن، عکس‌های کلوزآپ (نمای نزدیک) از چهره، برق چشم‌ها و دست‌های کوچکی که مدام به سمت دهانش می‌برد، فوق‌العاده از آب درمی‌آیند. فقط کافی است تایم عکاسی کوتاه باشد، چون کودک در این سن هنوز زود خسته می‌شود.
۳. ایستگاه سوم: ۶ تا ۸ ماهگی؛ محبوب‌ترین سن از نگاه عکاسان!
بگذارید یک راز از پشت صحنه عکاسی به شما بگوییم: تقریباً تمام عکاسان حرفه‌ای کودک، عاشق عکاسی از بچه‌های ۷ ماهه هستند! اگر از ما بپرسید بعد از نوزادی، فقط یک بار دیگر در سال اول بخواهیم به آتلیه بیاییم چه زمانی را انتخاب کنیم، بدون شک می‌گوییم بازه ۶ تا ۸ ماهگی.
حالا سوال اصلی اینجاست: چه چیزی این سن را این‌قدر استثنایی می‌کند؟
اول از همه، توانایی «نشستن مستقل» است. وقتی کودک می‌تواند بدون تکیه‌گاه بنشیند، دنیایی از تنوع در زاویه دید و دکورها باز می‌شود. دیگر محدود به عکس‌های خوابیده از بالا نیستیم؛ می‌توانیم کودک را داخل سبدهای چوبی، روی صندلی‌های مینیاتوری یا وسط دکورهای فانتزی بنشانیم. دوم اینکه، کودک هنوز راه افتادن یا چهار دست‌وپا رفتنِ سریع را یاد نگرفته است! یعنی هر کجا که او را بنشانید، همان‌جا می‌ماند و با وسایل صحنه بازی می‌کند.
از طرف دیگر، در هفت ماهگی بچه‌ها تپل‌ترین و بامزه‌ترین فرم بدنی خودشان را دارند. با کوچک‌ترین صداهای خنده‌دار یا دالی موشه‌بازی، از ته دل قهقهه می‌زنند. و از همه مهم‌تر؟ هنوز «اضطراب غریبگی» سراغشان نیامده است! اکثر کودکان از حدود ۹ ماهگی متوجه تفاوت چهره غریبه‌ها با پدر و مادر می‌شوند و ممکن است با دیدن عکاس گریه کنند، اما در ۷ ماهگی با همه دوست هستند. همچنین رویش اولین دندان‌های شیری در همین بازه اتفاق می‌افتد که بهانه جذابی برای ثبت عکس‌های با نمک با تم دندونی است.
۴. ایستگاه چهارم: ۱۲ ماهگی؛ جشن یک‌سالگی و هیجان کیک‌باران (Smash Cake)
اولین تولد کودک، در واقع جشن فارغ‌التحصیلی پدر و مادر از سخت‌ترین و البته شیرین‌ترین سال زندگی‌شان است! در دوازده ماهگی، کودک شما دیگر یک نوزاد نیست؛ او یک انسان کوچک با شخصیت مستقل است که علایق خودش را دارد، دست می‌زند، بای‌بای می‌کند و روی دو پایش می‌ایستد (یا حتی اولین قدم‌هایش را برمی‌دارد).
عکاسی یک‌سالگی معمولاً در دو بخش انجام می‌شود. در بخش اول، زمانی که کودک و لباس‌هایش کاملاً تمیز و مرتب هستند، عکس‌های پرتره کلاسیک، عکس‌های سه نفره خانوادگی با پدر و مادر و عکس با دکور تولد و بادکنک‌آرایی ثبت می‌شود.
اما بخش دوم که اوج هیجان ماجراست، عکاسی «اسمش کیک» (Smash Cake) یا همان کیک‌باران است. در این بخش، یک کیک کوچک با خامه کم‌شیرین و رنگ‌های مجاز خوراکی جلوی کودک قرار می‌گیرد. کودک یک‌ساله که همیشه شنیده «به این دست نزن»، ناگهان با یک کیک خوش‌رنگ روبه‌رو می‌شود که اجازه دارد هر بلایی سرش بیاورد! واکنش بچه‌ها در این لحظه دیدنی است؛ بعضی‌ها با احتیاط فقط یک انگشت به خامه می‌زنند و بعضی‌های دیگر با هر دو دست و صورت شیرجه می‌زنند وسط کیک!گاهی هم بعد از کیک‌باران، کودک را داخل یک وان کوچکِ پر از آب گرم و حباب‌های صابون می‌گذاریم (Splash Bath) تا هم تمیز شود و هم عکس‌های آب‌بازی فوق‌العاده‌ای از او ثبت شود.
پشت سر گذاشتن چنین روز پرجنب‌وجوشی نیاز به امکانات کامل دارد. وقتی به یک آتلیه کودک کرج که به صورت تخصصی برای این سن تجهیز شده مراجعه میکنید، دیگر نگران کثیف شدن فرش خانه، هماهنگ کردن بادکنک‌آرایی، لباس‌های تم تولد یا نورپردازی در لحظه‌ای که کودک با سرعت حرکت می‌کند نخواهید بود؛ همه چیز از قبل آماده و ضدعفونی شده است تا شما فقط کنار بایستید و از دیدن ذوق فرزندتان لذت ببرید.
جدول مقایسه ایستگاه‌های سنی؛ در هر سن منتظر چه چیزی باشیم؟
برای اینکه بتوانید بر اساس سن فعلی فرزندتان بهترین تصمیم را بگیرید، خلاصه ویژگی‌ها و نیازهای هر دوره را در این جدول کاربردی جمع‌آوری کرده‌ایم:
| سن کودک | توانایی حرکتی و رفتاری | سبک و ایده عکاسی پیشنهادی | مهمترین چالش این سن و راه‌حل آن |
|---|---|---|---|
| ۵ تا ۱۴ روزگی | خواب سنگین، انعطاف‌پذیری بالای مفاصل، پوزیشن جنینی | عکاسی در خواب، قنداق‌های بافت، سبدهای نوزادی و عکس در آغوش والدین | چالش: حساسیت به دما و گرسنگی. راه‌حل: گرم کردن استودیو تا ۲۸ درجه و شیردهی کامل قبل از شروع. |
| ۳ تا ۴ ماهگی | نگه داشتن سر و گردن، لبخند اجتماعی، توجه به صداها | پوزیشن خوابیده روی شکم (Tummy Time)، پرتره‌های نزدیک از چهره و چشم‌ها | چالش: خسته شدن سریع عضلات گردن. راه‌حل: عکاسی در تایم کوتاه و بلافاصله بعد از خواب روزانه. |
| ۶ تا ۸ ماهگی | نشستن بدون تکیه‌گاه، گرفتن اشیاء با دست، خنده‌های بلند | نشستن در باکس و سبد، تم دندونی، لباس‌های فانتزی و رامپرهای ساده | چالش: به دهان بردن همه اشیاء. راه‌حل: استریل کامل اکسسوری‌های آتلیه قبل از ورود کودک. |
| ۹ تا ۱۱ ماهگی | چهار دست‌وپا رفتن، ایستادن با کمک مبل و صندلی | عکس‌های حرکتی، تکیه دادن به اکسسوری‌های چوبی و واکنش‌های کنجکاوانه | چالش: اوج اضطراب غریبگی. راه‌حل: حفظ فاصله عکاس در دقایق اول و حضور مادر در کنار صحنه. |
| ۱۲ ماهگی (۱ سالگی) | ایستادن مستقل، اولین قدم‌ها، دست زدن و تقلید کارها | جشن تولد، بادکنک‌آرایی، کیک‌باران (Smash Cake) و حمام شیر یا حباب | چالش: تحرک بسیار بالا و راه‌افتادن. راه‌حل: گرفتن عکس‌های رسمی در ابتدای تایم، قبل از دیدن کیک! |
| ۲ تا ۵ سالگی | دویدن، صحبت کردن، تخیل قوی، لجبازی یا خجالت مقطعی | دکورهای داستانی، عکاسی در فضای باز، پرتره‌های هنری و بازی‌محور | چالش: مقاومت در برابر دستور گرفتن. راه‌حل: تبدیل کردن عکاسی به بازی و ندادن دستور مستقیم برای خندیدن. |
۵. ایستگاه پنجم: از ۲ تا ۵ سالگی؛ وقتی عکاسی به روانشناسی تبدیل می‌شود!
خیلی از مادرها وقتی فرزندشان وارد دو یا سه سالگی می‌شود، با نگرانی می‌گویند: «بچه من اصلاً یک ثانیه هم یک‌جا بند نمی‌شود، چطور می‌خواهید از او عکس بگیرید؟» یا برعکس، می‌گویند: «پسرم به شدت خجالتی است و در جاهای غریبه فقط به پای من می‌چسبد.»
بیایید روراست باشیم؛ یک کودک دو یا سه ساله هیچ درکی از این ندارد که چرا باید لباس نو بپوشد، روی یک صندلی غریبه بنشیند و به یک لنز سیاه لبخند بزند! اگر در این سن از کودک بخواهید بگوید «سیب» یا به زور لبخند بزند، تنها چیزی که تحویل می‌گیرید یک صورت منقبض با لبخند مصنوعی است.
در سنین ۲ تا ۵ سالگی، مهارت فنی عکاس فقط نیمی از ماجراست؛ نیمه مهم‌تر، تسلط به روانشناسی کودک و زبان بازی است. ما در آتلیه کودک مهتا قانون ساده‌ای داریم: هیچ‌وقت در ده دقیقه اول ورود کودک، دوربین را جلوی صورتش نمی‌گیریم! کودک وقتی وارد محیط جدید می‌شود، نیاز دارد فضا را کشف کند، اسباب‌بازی‌ها را ببیند و مطمئن شود که قرار نیست کسی به او امر و نهی کند (بعضی بچه‌ها حتی محیط آتلیه را با مطب دکتر اشتباه می‌گیرند و می‌ترسند).
وقتی عکاس هم‌قد کودک روی زمین می‌نشیند، با او قایم‌باشک بازی می‌کند، حباب‌ساز را روشن می‌کند یا از او می‌خواهد در پیدا کردن یک عروسک گم‌شده کمکش کند، کودک کل ماجرای عکاسی را فراموش می‌کند. همان لحظه‌ای که غرق در بازی است و چشمانش از شادی برق می‌زند، شاتر دوربین زده می‌شود. دقیقاً به همین دلیل است که وقتی والدین به دنبال بهترین آتلیه کودک در کرج می‌گردند، معیار اصلی‌شان صبوری تیم عکاسی، اختصاص دادن زمان کافی بدون عجله و ایجاد یک فضای امن و شاد برای فرزندشان است.
چگونه برای روز عکاسی آماده شویم؟ (نکاتی که هیچ‌کس به شما نمی‌گوید!)
حتی اگر بهترین سن را انتخاب کرده باشید و به حرفه‌ای‌ترین استودیو بروید، باز هم چند اقدام ساده از سمت شما در روز عکاسی، نتیجه کار را از یک عکس خوب به یک شاهکار ماندگار تبدیل می‌کند. این ۵ نکته طلایی، عصاره تجربه سال‌ها عکاسی از کودکان است:
۱. قانون طلایی تنظیم خواب
هرگز، تاکید می‌کنیم هرگز، تایم عکاسی را در ساعت خواب روزانه کودک یا زمانی که معمولاً خسته است رزرو نکنید! اگر فرزندتان عادت دارد ساعت ۱ تا ۳ بعدازظهر بخوابد، بهترین تایم حضور شما در آتلیه ساعت ۳:۳۰ یا ۴ عصر است. کودکی که خوابش می‌آید، کلافه است و حتی با جذاب‌ترین اسباب‌بازی‌ها هم آرام نمی‌گیرد. برای نوزادان زیر ۱۴ روز اما برعکس است؛ سعی کنید ۱ تا ۲ ساعت قبل از رسیدن به آتلیه با نوزاد بازی کنید و او را بیدار نگه دارید تا در استودیو به خواب عمیق فرو برود.
۲. معجزه لباس‌های ساده و رنگ‌های خنثی
وقتی به یک عکس نگاه میکنید، اولین چیزی که باید توجهتان را جلب کند چیست؟ قطعاً چهره، چشم‌ها و لبخند کودک. لباس‌هایی که پر از نوشته‌های بزرگ انگلیسی، لوگوهای برندها، رنگ‌های نئونی تند یا عکس شخصیت‌های کارتونی مثل اسپایدرمن و السا هستند، تمرکز بیننده را به کل از صورت کودک پرت می‌کنند و عکس را خیلی زود قدیمی نشان می‌دهند. رنگ‌های کرم، بژ، سفید، طوسی ملایم، سبز مریم‌گلی و آبی یا صورتی پاستلی همیشه شیک و جاودانه هستند. البته در آتلیه مهتا، کلکسیون کاملی از لباس‌های نوزادی، کودکی و حتی ست‌های مادر و کودک که بعد از هر بار استفاده با شوینده‌های ضدحساسیت شسته و استریل می‌شوند موجود است تا دغدغه خرید لباس نداشته باشید.
۳. تغذیه هوشمندانه در روز عکاسی
کودک گرسنه، کودک بداخلاق است! قبل از شروع عکاسی مطمئن شوید که فرزندتان وعده غذایی کاملی خورده است. برای حین عکاسی هم حتماً خوراکی‌های کوچکِ تشویقی همراه داشته باشید، اما حواستان به نوع خوراکی باشد! شکلات، پفک هندی (که دست و دور دهان را نارنجی می‌کند)، میوه‌های آب‌دار یا بیسکویت‌های پودری، لباس و صورت کودک را کثیف می‌کنند و پاک کردنشان وسط عکاسی کودک را کلافه می‌کند. تکه‌های کوچک موز، غلات صبحانه بدون رنگ یا بیسکویت‌های ساده لقمه، بهترین گزینه‌ها هستند.
۴. به کودک قول جایزه ندهید (تله رشوه!)
خیلی از پدر و مادرها توی راه به بچه می‌گویند: «اگر بروی آتلیه و پسر/دختر خوبی باشی و عکس بگیری، برایت اسباب‌بازی می‌خرم!» این جمله یک پیام پنهان به مغز کودک مخابره می‌کند: «آتلیه جای ترسناک و بدی است که اگر تحملش کنم، قرار است به من جایزه بدهند!» به جای این کار، به او بگویید قرار است برویم پیش یک خاله یا عموی مهربان که کلی اسباب‌بازی و بادکنک دارد تا با هم بازی کنیم.
۵. آرامش شما، آینه آرامش کودک است
کودکان، به خصوص نوزادان و بچه‌های زیر سه سال، مثل یک رادار قوی، استرس و ضربان قلب مادرشان را دریافت می‌کنند. اگر شما در استودیو نگران باشید و مدام به کودک بگویید «دست به اون نزن، لباست کثیف شد، چرا نمی‌خندی؟»، کودک هم مضطرب می‌شود و لجبازی می‌کند. در روز عکاسی، همه چیز را به تیم عکاسی بسپارید، روی مبل استراحت کنید و فقط با لبخند به فرزندتان نگاه کنید تا او هم احساس امنیت کند.
حالا نوبت ثبت خاطرات فرزند شماست!
روزهای کودکی، تنها دوره‌ای از زندگی هستند که هیچ راه برگشتی ندارند. لباس‌های کوچکی که امروز تن فرزندتان میکنید، چند ماه دیگر برایش تنگ می‌شوند و لحن شیرین کلماتی که الان نصفه‌ونیمه ادا می‌کند، خیلی زود جایش را به جملات کامل می‌دهد. ده سال دیگر، وقتی فرزندتان بزرگ‌تر شد و کنار هم آلبوم عکس‌هایش را ورق می‌زنید، ارزش واقعی این قاب‌های حرفه‌ای را با تمام وجود لمس خواهید کرد.
اگر فرزند شما هم در یکی از این ایستگاه‌های طلایی رشد قرار دارد یا به زودی منتظر تولد نوزادتان هستید، ما در آتلیه تخصصی کودک، نوزاد و بارداری مهتا در کرج، با فضایی گرم، دکورهای دست‌ساز، لباس‌های استریل و تیمی که عاشق کار با بچه‌هاست، آماده‌ایم تا شیرین‌ترین لحظات خانواده‌تان را جاودانه کنیم. همین حالا می‌توانید نمونه کارهای واقعی ما را در وب‌سایت ببینید و قبل از اینکه این سن طلایی فرزندتان بگذرد، وقت اختصاصی خودتان را رزرو کنید.
