به پیشگاه دوست …

تقدیم به دوست

هم او که حضورش به تنهایی

تمامی خوشبختی است

و کلامش

ترنم روح بخش باران است

تقدیم به دوست

هم او که نگاهش

به  تنهایی تمامیت زیبایی است

و لحن لطیف صدایش

رشک نغمه ی بهشت است

تقدیم به دوست

هم اوکه  مهربانی اش

لباس باشکوهی بر همه نیکویی های دیگر است

تقدیم به دوست

همه او که چشمانش

دریای مواجی است که تا بی کرانه  دلت را به زلالی می برد

و دستانش با اشاره ای تمام جراحت های روح را التیام می بخشد

تقدیم به دوست

هم او که غیبتش

جانکاه ترین رنجی که است که نمی توان توضیحش داد

 هبوطی بی فرجام به دهلیز هراسناک نیستی هاست

تقدیم به دوست

همه او که فقط برای او فعل دوست داشتن به زمان

حال جاودانه صرف می شود

با همه ارزوهای خوب.