مروری بر گذشته
رزرو تاکسی بین شهری با سفیران پلاس؛ از انتخاب خودرو تا استعلام هزینه
برای اتاق خواب چه سرویس خوابی مناسب‌تر است؟ ۵ نکته برای انتخاب بر اساس فضا و چیدمان
تأثیر شگفت‌انگیز خرید ممبر تلگرام بر افزایش اعتماد مشتریان فروشگاه‌های آنلاین
خرید میوه شب یلدا؛ انار و هندوانه خوب را چطور انتخاب کنیم؟
بعد از ۶۰ سالگی چطور قدرت پاها و تعادل بدن را حفظ کنیم؟راهنمای درد مفاصل، ماساژ و فیزیوتراپی سالمندان
کوچکداشت یا بزرگداشت پژوهشگران برتر ایران
به گزارش خبرنگار عصر ایران این همایش كه با حضور دو وزیر كابینه و رییس دفتر رییس جمهوری از ساعت 8 صبح در محل ساختمان اجلاس سران سازمان كنفرانس اسلامی در تهران برگزار شد ، با صحنه هایی همراه بود كه در نهایت منجر به اعتراض پژوهشگران كشورمان شد ، به طوری كه پژوهشگر برتر كشور صبح امروز (سه شنبه ) در مصاحبه ای با رادیو ضمن اعتراض به نحوه برگزاری این همایش از تحقیر پژوهشگران در این همایش انتقاد كرد و خبر داد که مسئولان برگزاری این همایش روز گذشته پس از ساعت ها سخنرانی وقتی برای برگزاری مراسم تجلیل باقی نگذاشتند و در نهایت به بهانه ضیق وقت برای تجلیل از پژوهشگر برتر كشور 1 سكه ! بهار آزادی به همراه یك لوح تقدیر به او تقدیم كردند و از دیگر پژوهشگران خواستند تا برای دریافت هدیه خود در مقابل دفتر دبیر خانه همایش صف بكشند !
این اقدام مسئولان برگزاری همایش را می توان با وعده مسئولان به تیم ملی فوتبال كشورمان مقایسه كرد و به ذكر نكاتی چند در این باره پرداخت :
1- كسی از تجلیل قهرمانان ورزشی كشورمان ناراحت نیست و بسیاری از مردم از تجلیل و قدردانی از قهرمان آفرینان كشورشان راضی هستند ، ولی بحث اصلی اینجاست كه فاصله تجلیل از یك قهرمان ورزشی با پژوهشگر یا پژوهشگران برتر كشور آیا باید 1 به 150 باشد ؟!
این موضوع به تنهایی نشان می دهد که مملکت ما به شدت دچار عارضه مرگبار جابجایی اولویت ها شده است و الا چگونه می شود برای یک ورزشکار ، به خاطر یک مدال ورزشی ، 150 سکه تمام بهار آزادی داد ولی برای کسی که عمری را در تحقیق و پژوهش گذرانده و عملاً به جامعه و کشوش خدمت می کند ، تنها یک سکه داد و البته یک لوح تقدیر؟!
با این ندانم کاری ها و تبعیض ها ، آقایان انتظار دارند متفکران و محققان و مخترعان این مملکت ، سودای عزیمت به خارج را هم نداشته باشند! باور کنید اگر این همایش برگزار نمی شد و آن یک سکه هم جایزه داده نمی شد ، سنگین تر بود و لا اقل حرمت پژوهش و پژوهشگر حفظ می شد!
کسانی که مدام می پرسند چرا در ایران علم آن طور که باید و شاید پیشرفت نمی کند ، مروری بر همین همایش داشته باشند تا جواب هایشان را دریابند.
2- مسئولان برگزاری در همایشی كه دو وزیر و رییس دفتر رییس جمهور در آن شركت دارند و قرار است از برترین پژوهشگران كشور در آن تجلیل شود ، چرا باید سوژه اصلی همایش كه تجلیل از پژوهشگران برتر كشور است را به یك میتینگ تبلیغاتی برای خود تبدیل كنند و آن قدر حرف بزنند كه سوژه اصلی همایش فدای سخنرانی های مسئولان شود .
آیا جا نداشت در چنین همایشی به جای مسئولانی كه همیشه و 24 ساعته به صورت یك طرفه حرافی می كنند ، آقایان فقط گوش می دادند به درد دل پژوهشگران؟!
3- چرا باید در این مراسم ، پژوهشگران كشور برای دریافت جوایز خود به نحو تحقیر آمیزی جلوی دبیرخانه صف بكشند ! آیا تجلیل از پژوهشگران با این هدایای ناچیز و صف كشیدن آنها برای دریافت این هدیه ناچیز تحقیر پژوهشگر نیست ؟! این همایش ، بزرگداشت پژوهشگران بود یا کوچکداشت آنها؟
4- " تولید علم " ، " بومی كردن علوم " ، "جنبش نرم افزاری " و حتما از طریق برگزاری این چنین همایش هایی قابل تحقق خواهد بود ! همایش هایی كه به نظر می رسد صرفا برای رفع تكلیف برگزار می شود و تازه بعضی مسئولان از فرصت چند ساعته همین همایش ها هم نمی گذرند و تریبون سخن سرایی را به دست گرفته و آن قدر حرف می زنند كه وقت برای سوژه اصلی برگزاری همایش نباشد !
واقعا باید به مسئولان برگزاری این همایش به دلیل برگزاری یك چنین همایش هایی دست مریزاد گفت !!
