سیستیت بینابینی یک التهاب دیواره مثانه است

اطلاعات اولیه

توضیح كلی

سیستیت بینابینی عبارت است از یك نوع التهاب دیواره مثانه ، سیستیت بینابینی علایمی شبیه سیستیت «عفونت باكتریایی مثانه » دارد، اما كشت ادرار از نظر باكتری در آن منفی است و دادن آنتی بیوتیك معمولاً كمكی نمی كند.

 

سن متوسط شروع این بیماری حدود 40 سالگی است ، اما این بیماری می تواند در زنان در تمام سنین بروز كند. علایم از خفیف تا شدید متغیرند.

 

علایم شایع

درد و احساس فشار در لگن

 

احساس نیاز فوری به ادرار كردن «گاهی 80-60 بار در روز» و احساس سوزش هنگام ادرار كردن

 

احساس خالی نشدن كامل مثانه

 

درد به هنگام مقاربت

 

گاهی درد در مجرای تناسلی و راست روده

علل

علت دقیق آن ناشناخته است . تحقیقات این طور نشان می دهند كه این بیماری در واقع یك نوع نشانگان التهاب مثانه است كه احتمالاً توسط عفونت باكتریایی ، خودایمنی «پاسخ ایمن به اجزای خودی بدن »، یا موارد آزارنده ایجاد می‌شود. این بیماری احتمالاً عفونی نیست .

 

عوامل افزایش دهنده خطر

سابقه حساسیت یا آلرژی به داروها، غذاها، یا سایر مواد؛ تب یونجه یا آسم

 

آرتریت روماتویید [ یك نوع شایع التهاب مفاصل ]

 

سابقه درآوردن رحم

پیشگیری

روش شناخته ای شده ای برای جلوگیری وجود ندارد.

 

عواقب مورد انتظار

روش های‌‌‌‌‌ درمانی موجود هستند كه به كمك انها ممكن است بتوان علایم را كنترل كرد یا به حداقل رساند، اما این روش های‌‌‌‌‌ درمانی بیماری را معالجه نمی كنند.

 

تحقیقات پزشكی در زمینه تعیین علت این بیماری ، درمان های‌‌‌‌‌ سودمندتر و معالجه آن ادامه دارند.

 

خانم هایی كه دچار این بیماری هستند ممكن است شعله ور شدن و فروكش كردن های‌‌‌‌‌ این بیماری را تجربه كنند؛ در بیماران مختلف درمان های‌‌‌‌‌ مختلف مؤثر واقع میشود.

 

حتی در یك خانم هم ، یك نوع درمان ممكن است اثر كند ولی بعد تأثیر خود را از دست بدهد.

عوارض احتمالی

علایم برطرف نشده ای كه می آیند و میروند و شدت آنها ممكن است از خفیف تا شدید متغیر باشد.

 

درمان اصول كلی

بررسی اولیه تشخیصی عبارتند از آزمایش ادرار «كه معمولاً  طبیعی است » و معاینه لگنی .

 

در هر حال باید بیماری هایی كه علایم شبیه این بیماری را دارند «مثلاً عفونت مثانه ، مشكلات كلیوی ، عفونت های‌‌‌‌‌ مجرای تناسلی ، آندومتریوز و بیماری های‌‌‌‌‌ آمیزشی » رد شوند.

 

اگر سایر بررسی ها منفی باشند، اغلب توصیه به انجام سیستوسكپی میشود.

در این روش از یك وسیله باریك كه سر آن منبع نورانی قرار دارد برای دیدن داخل مثانه استفاده میشود.

 

همراه با انجام آن نمونه برداری نیز انجام میگیرد تا احیاناً اگر سرطان وجود داشته باشد مشخص شود.

 

یك مزیت دیگر سیستوسكپی این است كه با انجام آن غالباً علایم تخفیف می‌یابند. زیرا در سیستوسكپی ، مثانه با آب پر و متسع میشود و ظرفیت آن افزایش مییابد.

 

برای این بیماری راه درمانی قطعاً مؤثر وجود ندارد.

 

انتخاب های‌‌‌‌‌ درمانی عبارتند از داروهای خوراكی مختلف ، داروهایی كه به داخل مثانه وارد میشوند، كارهای مخصوص برای اتساع مثانه ، تغییر در رژیم غذایی ، تمرینات مخصوص مثانه ، و تحریك الكتریكی رشته های‌‌‌‌‌ عصب از راه پوست

 

انجام مشاوره ، بازخورد زیستی «بیوفیدبك »، یا هیپنوتیسم یا آرام سازی توسط خود فرد جهت كمك به كنترل استرس ، عصبانیت ، اضطراب و گاهی ، افسردگی همراه با اختلالات درد مزمن توصیه میشود.

 

روش های‌‌‌‌‌ جراحی به ندرت مورد استفاده قرار میگیرند «تنها به عنوان حربه آخر و هنگامی كه سایر روش های‌‌‌‌‌ درمانی شكست خورده باشند و برای بهبود كیفیت زندگی پایین فرد انجام اقدامات غیرمحافظه كارانه جایز باشد».

آ

آنتی هیستامین ها، آنتی كولینرژیك ها، داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی ، و داروهای ضدافسردگی همگی موفقیت محدودی در كاهش علایم دارند.

 

داروی پنتوزان پلی سولفات سدیم در تخفیف علایم بعضی از خانم ها مؤثر بوده است .

 

دی متیل سولفوكساید یا سایر داروها را می‌توان مستقیماً به درون مثانه وارد كرد.

 

دی متیل سولفوكساید به مدت 15 دقیقه در مثانه نگاه داشته و سپس تخلیه میشود.

 

این درمان هر دو هفته تكرار میشود، یا تا زمانی كه علایم تخفیف یابند و سپس برحسب نیاز تكرار میشود.

 

مصرف دی متیل سولفوكساید باعث وجود آمدن یك بوی شبیه سیر در پوست و تنفس میشود كه تا 72 ساعت ادامه مییابد.

 

فعالیت

محدودیتی برای آن وجود ندارد فقط در صورت بروز علایم ، فعالیت مربوطه نباید انجام شود.

رژیم غذایی

حذف نوشیدنی های‌‌‌‌‌ حاوی كافئین ، شیرین كننده های‌‌‌‌‌ مصنوعی ، غذا های‌‌‌‌ پرادویه ، مركبات و كوجه فرنگی از رژیم غذایی ممكن است به تخفیف علایم كمك كند.

 

مصرف الكل بیماری را تشدید می كند.

 

مصرف رژیم غذایی ساده بدون ادویه در بعضی از بیماران مؤثر است .

 

در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمایید

 

اگر شما یا یكی از اعضای خانواده تان علایم سیستیت بینابینی را دارید.

 

اگر درد غیرقابل تحمل هنگام درمان رخ دهد.

 

اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.

 

اگر علایم پس از درمان مجدداً بازگردند.

 

 پایگاه فرهنگی هنری تکناز