یک روایت: بپر بیرون!

 

حدس می‌زنند خودش با اختیار خودش را پرت کرده بیرون. ( حالا اگر اختیار اینجا معنایی هم داشته باشد) چطور به این نتیجه سریع رسیده؟ چه دیده یا حس کرده که ترجیح داده به جای مواجهه در انتهای دردناک ارتفاع برج با مرگ مواجه شود؟ از چه ترسیده؟ از آوار؟ آهن؟ آتش؟ یا شاید که فرصت انتخابش کمتر از آن بوده که به نتیجه فکر کند. شاید  واکنشی بوده ناخودآگاه برای نجات. واکنش بشر بدوی در فرار از محیط بسته خطرناک:” بپر بیرون!” بشر بدوی البته که هیچ وقت مجبور نبوده از برج تجارت جهانی بپرد و گرنه در این آموزه کهن تجدید نظر می‌کرد. در هر دو صورت انتظار داشته نتیجه پایان راه در مقایسه با ماندن بهتر باشد.
ما کیستیم که قضاوت کنیم؟ ما نه میان آن انفجار ایستاده بودیم نه همراه فالینگ من نقش زمین شدیم. ما هرگز نخواهیم فهمید علت تصمیمش را. هرگز جای او نخواهیم بود و حق نداریم بابت به استقبال مرگ رفتن ملامتش کنیم. ما ماییم ، او کسی که قبل نامش Theمی‌گذارند.